Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ

Η εισβολή της εξουσίας στο σώμα

Του Δημήτρη Αναστασόπουλου

Η βιοτεχνολογία και η παραγωγή φαρμάκων, η ευγονική και η γενετική είναι οι τομείς όπου με όπλο την τεχνολογική εξέλιξη αυτό το κοινωνικό πολιτικό σύστημα προσπαθεί να εξαπλώσει την κυριαρχία του στο ανθρώπινο σώμα. «Η Μηχανή της Σάρκας» (μετάφραση Ιρια Γραμμένου-Σωκράτης Παπάζογλου) γραμμένη από την κολεκτίβα CAE, αναλύει τις κατευθύνσεις στις οποίες στράφηκε τα τελευταία χρόνια η εξουσία.

Ουσιαστικά, για την CAE ο καπιταλισμός μετά την ανάπτυξη της πολεμικής μηχανής και του θεάματος, της πλήρους κυριαρχίας των εικόνων, στρέφει τώρα τη στρατηγική του στο τελευταίο οχυρό, το ανθρώπινο σώμα. Επιθυμώντας, μετά την εξασφάλιση του μονοπωλίου στη βία και την πληροφορία, να κατακτήσουν και τη σάρκα χρησιμοποιώντας παρόμοιες μεθόδους.

Τα επιτεύγματα της βιοτεχνολογίας δεν είναι παρά η επιφανειακή εικόνα μιας ολοκληρωτικής επίθεσης του συστήματος. Η CAE εξηγεί απλά πώς το όραμα ενός άφθαρτου σώματος μπορεί να εξελιχθεί στον εφιάλτη του εξανδραποδισμού των ανθρώπων. Γιατί η μηχανή της σάρκας, ξεκινώντας από τη χαρτογράφηση του γενετικού κώδικα, θέλει να επεκταθεί στη δημιουργία του «ιδανικού» πολίτη που αποδέχεται τις αξίες αυτής της κοινωνικής οργάνωσης χωρίς παρεκτροπές.

Το ζήτημα που θέτει η CAE στη μελέτη της είναι απλό. Πέρα από τις θεαματικές «ανακαλύψεις» και τα ηχηρά αποτελέσματα της τεχνολογίας, το σύστημα μέσω του αδρά χρηματοδοτούμενου δικτύου ιδρυμάτων και επιστημόνων, έχει έναν μόνο στόχο, την εισβολή και κατάληψη του ανθρώπινου σώματος. Αυτό είναι και το κομβικό σημείο της μελέτης που επαναφέρει την πολιτική διάσταση στην επιστήμη. Αποφεύγοντας τον σκόπελο των ηθικών ψευδοδιλημμάτων της βιοτεχνολογίας, η CAE καταλήγει στο αναμενόμενο συμπέρασμα: Ενα δίκτυο επιστημόνων που είναι άρρηκτα δεμένο με το σύστημα δεν επιθυμεί τίποτε άλλο παρά τη διαιώνισή του. Επομένως, πίσω από τα θαυμαστά επιτεύγματα ουσιαστικά ετοιμάζουν την κατασκευή των μελλοντικών υπηκόων.

Ημερολόγιο αντίστασης

«Πάρτε τις λίγες αυτές γραμμές σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης κάποιας που προτιμάει ένα μήνα ελευθερίας από ένα χρόνο χημειοθεραπείας, με ό,τι συνέπειες μπορεί να έχει κάτι τέτοιο». Η Αντρέα Ντόρια, παράνομη αγωνίστρια της ομάδας των Os Cangaseiros, προσβάλλεται από καρκίνο το 1985. Για πέντε χρόνια υφίσταται στο ίδιο της το σώμα την ιατρική καταστολή αφού γίνεται πειραματόζωο για νέα και πιο δραστικά κάθε φορά φάρμακα.

Το 1990 αρνείται κάθε είδους θεραπεία, όχι από απόγνωση μπροστά στον θάνατο, όπως σημειώνει, αλλά ως εξεγερμένη που θέλει να πεθάνει στον καθαρό αέρα. Αν η μελέτη της CAE «Η Μηχανή της Σάρκας» είναι η οξυδερκής ανάλυση της προσπάθειας ελέγχου του σώματος από την εξουσία, «Η Εξαιρετική Περίπτωση μιας Συνηθισμένης Ιστορίας» (μετάφραση Κατερίνα Μαρσιανούδη) είναι η βιωματική καταγραφή μιας ανατρεπτικής χειρονομίας. Μέσα από τις ολιγοσέλιδες επιστολές της, η Αντρέα ως ασθενής συνειδητοποιεί ότι η ιατρική περίθαλψη, όπως προσφέρεται σε αυτό το σύστημα, δεν είναι παρά ακόμη ένας κατασταλτικός μηχανισμός που εκμηδενίζει την ανθρώπινη υπόσταση. Ετσι, εγκαταλείπει τους αποστειρωμένους θαλάμους και τον βομβαρδισμό του σώματος με χημικά σκευάσματα και ακτίνες και αποφασίζει να δεχτεί τον θάνατο ως μαχητής της ζωής

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 11/01/2007

 

ΑΝΣΕΛΜ ΓΙΑΠΠΕ – TO ΤΕΛΟΣ THΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΟΝ AΝΤΟΡΝΟ KAI ΤΟΝ ΝΤΕΜΠΟΡ

Jappe_Cover_Front

Αφομοιώθηκε λοιπόν ο Γκυ Ντεμπόρ, όπως πάντοτε φοβούνταν οι ορθόδοξοι οπαδοί του ή όπως εύχονταν εκείνοι που θεωρούσαν ότι είναι αδύνατο να ζήσει κανείς όλη του τη ζωή ενάντια στο «θέαμα»; Το σίγουρο είναι ότι δεν είναι πια «παράνομος» συγγραφέας, κάθε άλλο μάλιστα. Έχει γίνει όμως ένας συγγραφέας «σαν όλους τους άλλους», κλειδωμένος στο κάλπικο πάνθεον των «κλασικών μοντέρνων»; Συνεξετάζοντας τις απόψεις του Ντεμπόρ για τις καλλιτεχνικές πρωτοπορίες και το «τέλος της τέχνης» με αυτές του Τέοντορ Αντόρνο, ο Άνσελμ Γιάππε ξαναθέτει το ερώτημα.

Το βιβλίο:

2007_Jappe

Το εξώφυλλο:

2007_Jappe_cover

 

CRITICAL ART ENSEMBLE – Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ

CAE_Cover_Front

CRITICAL ART ENSEMBLE – η μηχανή της σάρκας

Η Critical Art Ensemble δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ το 1987 και είναι μία συλλογικότητα που εξερευνά τις σχέσεις μεταξύ τέχνης, τεχνολογίας, ριζοσπαστικού ακτιβισμού και κριτικής θεωρίας. Τα τελευταία χρόνια έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στα προϊόντα, τις αναπαραστάσεις και την πολιτική που αφορούν στις βιοτεχνολογίες. 

Η Μηχανή της σάρκας αναφέρεται στις σύγχρονες τεχνολογίες που στοχεύουν στην αναδιαμόρφωση του σώματος έτσι ώστε αυτό να προσαρμόζεται «στην εντεινόμενη ακαμψία των παν-καπιταλιστικών επιταγών και στο παθολογικό κοινωνικό περιβάλλον». «Η μηχανή της σάρκας είναι ένα αδρά χρηματοδοτούμενο δίκτυο επιστημονικών και ιατρικών ιδρυμάτων, με εξειδίκευση στη γενετική, τη μοριακή βιολογία, τη βιοχημεία, την ανθρώπινη αναπαραγωγή, τη νευρολογία, τη φαρμακολογία κ.λπ., τα οποία συμπράττουν με τις νομαδικές τεχνοκρατίες των τομέων της οπτικής καταγραφής του εσωτερικού του σώματος και της ανάπτυξης της χειρουργικής. Η μηχανή της σάρκας τέμνεται σε αρκετά σημεία με τα άλλα δύο μηχανικά συστήματα, την πολεμική και την οπτική μηχανή, διαθέτει όμως επίσης μιαν αυτόνομη σφαίρα δραστηριοτήτων και τους ιδιαίτερούς της τομείς. Έχει δύο βασικές αποστολές: πρώτον, την πλήρη εισβολή στη σάρκα μέσω των οπτικών και χαρτογραφικών τεχνολογιών (εγκαινιάζοντας ένα πρόγραμμα ολοκληρωτικού ελέγχου του σώματος), και, δεύτερον, την επέκταση των πολιτικών και οικονομικών συνόρων των σαρκικών προϊόντων και υπηρεσιών.»

Το βιβλίο:

2006_CAE_FleshMachine

Το εξώφυλλο:

2006_cae_fleshmachine_cover

ANDREA DORIA – Η ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΙΑΣ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

AndreaDoria_Cover_Front

 

Andréa Doria – Η εξαιρετική περίπτωση μιας συνηθισμένης ιστορίας

Η Andréa Doria (n’Drea) συμμετείχε στη γαλλική ριζοσπαστική ομάδα Os Cangaceiros που έγιναν γνωστοί κυρίως για τους αγώνες τους ενάντια στις φυλακές. Το 1985 η n’Dréa μαθαίνει ότι έχει καρκίνο. Μετά από εγχείρηση, ακτίνες και χημειοθεραπεία χάνει πια κάθε ελπίδα ότι μπορεί να θεραπευτεί. Έτσι, όταν τον Οκτώβριο του 1990 της προτείνουν μια νέα πειραματική θεραπεία, πραγματοποιεί μια απόφαση που είχε πάρει από καιρό: να διακόψει τελείως με το νοσοκομειακό και ιατρικό περιβάλλον για να κρατήσει η ίδια την πρωτοβουλία του τέλους της ζωής της.
Η εξαιρετική περίπτωση μιας συνηθισμένης ιστορίας είναι μια βιωματική ριζοσπαστική κριτική στο ρόλο της ιατρικής (και της επιστήμης γενικότερα) στην εμπορευματική κοινωνία. Η n’Dréa πιστεύει στη δύναμη της αρρώστιας και στη μετατροπή της σε «σύμμαχο», κι επιλέγει να ρισκάρει προκειμένου να μην στερηθεί το νόημα της ζωής της αλλά και του θανάτου της. Ο αγώνας της χαρτογραφεί μια χώρα όπου ο θάνατος δεν έχει πια εξουσία.

Το βιβλίο:

2006_nDrea

Το εξώφυλλο:

2006_nDrea_cover

H ZΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΓΟΝΙΔΙΩΝ

Το Σάββατο 7 Οκτωβρίου έγινε πορεία ενάντια στο lobby βιοτεχνολογίας, που συναντήθηκε για το 3ο συνέδριο βιοτεχνολογίας, στην Αθήνα στο πολυχώρο Αθηναίς.
Η πορεία οργανώθηκε από διάφορες ομάδες και στέκια του χώρου που ασχολούνται με το θέμα (αντιεξουσιαστικό στέκι μυτιλήνης, παιδιά του σωλήνα, μαύρο πιπέρι, ξενοδοχείο των ξένων, σύντροφοι/ισσες από Γιάννενα και Πάτρα, κατάληψη rosa nera, περιοδικό ευτοπία, ελευθεριακό στέκι πικροδάφνης, θερσίτης, πρωτοβουλία
φοιτητών γεωπονικού πανεπιστημίου).

2006_10_07_BlackOut_Biotechnology

Γ΄ ΔIEΘNEΣ ΣYNEΔPIO BIOTEXNOΛOΓIAΣ

ΓIATI EINAI ΣTOXOΣ TOY KINHMATOΣ ANTIΣTAΣHΣ ΣTHN
KYPIAPXIA TO Γ΄ ΔIEΘNEΣ ΣYNEΔPIO BIOTEXNOΛOΓIAΣ ΣTHN
AΘHNA

H αντίθεσή μας στη βιοτεχνολογία…

είναι αντίθεση στη λογική του κέρδους που δικαιολογεί πολέμους, γενοκτονίες και καταστροφές για χάρη της «ανάπτυξης» και της «ευημερίας» των πολυεθνικών
εταιρειών και των κυβερνήσεων με τις οποίες συνεργάζονται

είναι αντίθεση στην κυριαρχία της ιδεολογίας του επιστημονισμού, του
ψευδοορθολογισμού που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως αναλώσιμους, που θεωρεί τη ζωή, την αναπαραγωγή και κάθε βιολογικό προϊόν πρώτη ύλη της βιομηχανίας της βιοτεχνολογίας

είναι έκκληση σε όλους τους εργαζόμενους και τους ερευνητές στους συναφείς κλάδους να σκεφτούν τη ζωή ως έναν αγώνα αξιοπρέπειας και όχι ως τη διαχείριση των πληθυσμών, των ανθρώπων και των γονιδίων τους ως μονάδων εμπορικής αξιοποίησης

είναι έκκληση σε όλους τους ανθρώπους να οργανώσουν συλλογικά την οργή τους ενάντια στα νέα και τα παλιά πρόσωπα της κυριαρχίας, να οργανώσουν συλλογικά τον σεβασμό τους στην κοινωνία, ένα δημιούργημα ανθρώπινο και φυσικό που υπάρχει
μόνον εφόσον αντιστέκεται.

Το πλήρες κείμενο:

2001_10_05_07_OctBiotechConf

ΒΙΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

“Με τον καπιταλισμό θα ασχολούμαστε τώρα;…”
γιατί μιλούν για βιοηθική
πριν μιλήσουν για βιοτρομοκρατία

βιοτρομοκρατία είναι

η χρήση όλων των ανθρώπων ως καταναλωτών της βιοτεχνολογίας, από τα ύποπτα φάρμακα και τις αμφίβολες θεραπείες μέχρι τα εντελώς
ανεξέλεγκτα ως προς τις συνέπειές τους γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα

η χρήση των φτωχών στον “ανεπτυγμένο” και στον “αναπτυσσόμενο” κόσμο ως πειραματόζωων για φάρμακα και γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα

η χρήση των φτωχών στον “ανεπτυγμένο” και στον “αναπτυσσόμενο” κόσμο ως τράπεζας οργάνων για το επιστημονικό θαύμα των μεταμοσχεύσεων

ΒΙΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ:

 

2006_05_04_Bioterrorism

ΒΑΝΤΑΝΑ ΣΙΒΑ

H Bαντάνα Σίβα, εδώ και δεκαετίες αγωνίστρια στο
πλευρό των αγροτών της Iνδίας ενάντια στην
οικονομική και τεχνολογική γενοκτονία των
πολυεθνικών, είναι επίσης φυσικός και συγγραφέας,
έχει ιδρύσει τον οργανισμό Ναβντάνια για την
προστασία της βιοποικιλότητας και των δικαιωμάτων
των αγροτών και διευθύνει το Ίδρυμα Έρευνας για
την Επιστήμη, την Τεχνολογία και τους Φυσικούς
Πόρους στην Ινδία. Ήταν καλεσμένη του φεστιβάλ
Nτοκυμαντέρ στη Θεσσαλονίκη. Στις 10 Mαρτίου,
σύντροφοι από το ξενοδοχείο των ξένων και από τα
παιδιά του σωλήνα τη συνάντησαν μετά από μια
συζήτηση που έγινε στο πλαίσιο του φεστιβάλ και
απομαγνητοφώνησαν την παρακάτω σύντομη συνομιλία
μαζί της.

2006_03_10_ShivaInterviewHotelTesttube

ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΧΝΗ ΣΤΟ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ;

Η άποψη της CAE είναι απλή. Πιστεύουμε ότι η
“ετοιμότητα” για βιολογικό πόλεμο είναι ένας ευφημισμός για
την ανάπτυξη της τεχνολογίας του βιολογικού πολέμου και τη
στρατιωτικοποίηση της δημόσιας σφαίρας. Η ετοιμότητα, όπως
υπάρχει σήμερα, είναι ένας παραλογισμός που συνεχίζεται
διότι προσφέρει ψήφους στους πολιτικούς, ακροατήριο στα
δικαστήρια των μμε, κέρδη στις επιχειρήσεις και επιχορηγήσεις
για την παραγωγή στρατιωτικοποιημένης γνώσης. Αν υπάρχει
κάποια αληθινή απειλή για τα σώματα και την υγεία μας, αυτή
δεν προέρχεται από τα μικρόβια που μπορούν να μετατραπούν
σε επιθετικά όπλα, αλλά από τους θεσμούς εκείνους που
αντλούν κέρδη από αυτή τη διαδικασία.

2005_bioterrorism